TEATRALNY ZDRÓJ 2018

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego


Lokalizacja:

9.07. Poniedziałek

godz. 19.30 – Spektakl „Ćwiczenia stylistyczne”

(TP)



Autor: Raymond Queneau
Tłumaczenie: Jan Gondowicz
Reżyseria – Maria Żynel
Dramaturgia – Marcin Bartnikowski
Scenografia – Marcin Bikowski, Maria Żynel
Lalki – Marcin Bikowski
Obsada – Marcin Bartnikowski, Marcin Bikowski, Łukasz Lewandowski
Teatr Malabar Hotel
Koprodukcja – Teatr Studio w Warszawie

„Ćwiczenia stylistyczne” Queneau to tryumf formy nad treścią. W stu wariantach została opowiedziana tu błaha historia przypadkowego spotkania w autobusie. Nie to, o czym się mówi, jest tu ważne. Istotne JAK się mówi. Patetycznie, profetycznie, onomatopeicznie, rustykalnie, obraźliwie, sprawozdawczo, nawspacznie… Spektakl na podstawie dzieła Queneau, tak jak książka, będzie opowiadał o mieście za pomocą jego zróżnicowanych języków. Za materię posłuży tu słowo, obraz (w tym lalki) i muzyka (spektakl będzie miał formę mówioną i chóralną). Ważnym kontekstem, budującym tę opowieść będzie historia tajnego Towarzystwa Patafizyków, którego Queneau był współzałożycielem.

21.07. Sobota

godz. 19.30 – Spektakl „Nie lubię pana, panie Fellini”

(reż. Marek Koterski) w wykonaniu Małgorzaty Bogdańskiej (TP)

Małgorzata Bogdańska aktorka
Małgorzata Bogdańska w spektaklu Nie lubię pana, panie Fellini

Autor, reżyseria: Marek Koterski
Obsada: Małgorzata Bogdańska
Teatr w Walizce

Monodram opowiada historię włoskiej aktorki Giulietty Masiny, zdobywczyni dwóch Oskarów i – prywatnie – przez pięćdziesiąt lat żony reżysera Federica Felliniego. Masina zagrała w siedmiu filmach swojego męża, m.in. w „La Stradzie”, „Niebieskim ptaku”, czy „Nocach Cabirii”. Burzliwy związek dwojga artystów zainspirował powstanie sztuki Marka Koterskiego.
„Spektakl Koterskiego, choć zbudowany ze skrawków biografii Giulietty i FeFe, anegdot i krótkich opowiastek, układa się w przejrzystą, linearną opowieść o długoletnim związku słynnej pary. Masina Bogdańskiej cały czas się zmienia – z młodej dziewczyny staje się kobietą, z każdą minutą spektaklu coraz starszą. Bogdańska zmienia kostiumy, wymienia rekwizyty, a my jesteśmy świadkami dojrzewania Giulietty jako aktorki, ale przede wszystkim jako człowieka. Początkowa pełna zabawnych momentów opowieść przetykana jest coraz częściej gorzkimi wyimkami z codziennego życia ze słynnym filmowcem – nielojalnym i niewiernym. Ale Koterski i Bogdańska nie budują swojego spektaklu na kształt łzawego melodramatu zdradzanej żony. Ich Giulietta nie jest bezbronna. Ona też potrafi ranić, przede wszystkim zaś potrafi się bronić, choćby poprzez wypowiedziane w stronę ukochanego męża, banalnie zwyczajne „nie lubię”. Oznajmujące bardzo
wyraźnie, że jej miłość zawsze miała margines”. (Anna Jazgarska, „Teatr w walizce”)
YouTube

11.08. Sobota

godz. 20.00 – „Artur Barciś Show”

(A)

18.08. Sobota

godz. 20.00 – Spektakl „One mąż show”

w reżyserii i wykonaniu Szymona Majewskiego (A)

26.08. Niedziela

godz. 19.30 – Spektakl „Herbert” w wykonaniu Ewy Dałkowskiej (TP)


Projekcje w cyklu ekranizacji teatralnych Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych „Teatroteka” (Café Sanacja):

10.07. godz. 15.30 KOBIETA W LUSTRZE
11.07. godz. 15.30 PORWAĆ SIĘ NA ŻYCIE
12.07. godz. 15.30 WARIAT
13.07. godz. 15.30 DZIELNI CHŁOPCY
14.07. godz. 15.30 SPRAWA RITY G.
16.07. godz. 19.30 GARDENIA
13.08. godz. 15.30 DZIECKO
14.08. godz. 12.00 CICHA NOC
15.08. godz. 12.00 ZAKŁAD KARNY – O STÓWĘ
16.08. godz. 15.30 SPALENIE JOANNY
17.08. godz. 15.30 MISS HIV
18.08. godz. 12.00 ODKRYCIE EUROPY
22.08. godz. 15.30 CZŁOWIEK BEZ TWARZY
23.08. godz. 15.30 CUKIER STANIK
24.08. godz. 15.30 NAD



KOBIETA W LUSTRZE

Pięćdziesięcioletnia Zofia poznaje o dwadzieścia lat od siebie młodszą Annę, prawniczkę, która ma ją bronić w procesie sądowym. Zofia została oskarżona o przekroczenie uprawnień psychoterapeutki – wejście w intymną relację z pacjentem. Okazuje się nim siedemnastoletni chłopak. Co połączyło tę dwójkę ludzi – pożądanie, uzależnienie emocjonalne czy fascynacja skrajnie odmienną osobowością? Rodzice chłopca przedstawili w programie telewizyjnym bardzo obciążającą Zofię wersję wydarzeń. Media już osądziły lekarkę, teraz sprawą ma się zająć sąd. Anna zagłębia się w tę historię, przyjmując różne punkty widzenia (prawniczki, dziennikarki, matki chłopca). Początkowa nieufność i wrogość między kobietami zaczyna przekształcać się w specyficzną więź. Sztuka Piotra Domalewskiego jest refleksją nad sferą tabu, pozycją kobiety w społeczeństwie, starzeniem się i emocjami, które nieustannie każą nam weryfikować swój światopogląd.
Sztuka została wyróżniona w konkursie na dramat współczesny „Metafory rzeczywistości” w 2015 roku.

Występują:
Dorota Segda (Zofia)
Patrycja Soliman (Anna)
Stanisław Linowski (Jakub)
Autor tekstu: Piotr Domalewski
Reżyseria: Waldemar Raźniak
Producent: Włodzimierz Niderhaus
Zdjęcia: Krzysztof Ptak P.S.C.
Muzyka: Karol Nepelski
Scenografia: Ewa Gdowiok
Kostiumy: Emilia Czartoryska
Montaż: Maciej Szydłowski
Dźwięk: Michał Robaczewski, Aleksandra Pniak
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko

Czas: 51 min. / Rok produkcji: 2015



PORWAĆ SIĘ NA ŻYCIE

To liryczna komedia utrzymana w konwencji „czeskiego” humoru. Absurdalna historia wielkiej miłości. Pięćdziesięcioletni bohater, życiowy nieudacznik i pechowiec, postanawia raz w życiu zdobyć się na odwagę i dokonać heroicznego czynu. Porywa koleżankę z pracy (w której zakochany jest od dzieciństwa) aby uwolnić ją od prymitywnego męża i rozpocząć z nią nowe życie. Kiedy wywozi ją do pustego domu swojej ciotki, uświadamia sobie, czego w istocie dokonał. I wtedy porwana koleżanka dodaje mu otuchy i podtrzymuje w przeświadczeniu, że jego czyn był słuszny i głęboko ludzki. Nie zmienia to jednak faktu, że przyjdzie zmierzyć się obojgu ze ścigającym ich mężem kobiety.
Sztuka zwyciężyła w konkursie Stowarzyszenia Autorów ZAiKS i WFDiF na utwór dramatyczny dla Teatroteki.

Występują:
Agata Kulesza (Karolina)
Andrzej Mastalerz (Tadek)
Tomasz Sapryk (Wojtek)
Iza Kuna (Iwona)
Andrzej Konopka (Prokurator)
Autor tekstu: Robert Urbański
Reżyseria: Michał Szcześniak
Zdjęcia: Paweł Dyllus P.S.C.
Scenografia: Anna Wunderlich
Kostiumy: Agata Culak
Montaż: Svitlana Topor
Muzyka: Agata Kurzyk
Dźwięk: Aleksandra Pniak, Grzegorz Żaglewski, Radosław Ochnio
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 56'10" / Rok produkcji: 2017



WARIAT

Bohaterem tej groteskowej opowieści jest pisarz, który w imię wolności artystycznej odmawia uczestniczenia w otaczających go „układach” i uznany zostaje w związku z tym przez najbliższe i dalsze otoczenie za „wariata”. Sam przyjmuje bez sprzeciwu tę rolę, postanawia być psem i trafia na leczenie psychiatryczne. Będąc w odosobnieniu w szpitalu, staje się niepojętym dla lekarzy przypadkiem chorego na własne życzenie. Narzucona mu i zaakceptowana przez pisarza rola „wariata” sprawia, że jego twórczość odnosi nadspodziewany sukces. Rzecz o niezrozumieniu, wyobcowaniu i samotności artysty.

Występują:
Piotr Głowacki (Andrzej)
Magdalena Kuta (Matka)
Krzysztof Stelmaszyk (Ojciec)
Monika Kwiatkowska (Siostra)
Łukasz Konopka (Brat)
Andrzej Mastalerz (Urzędnik)
Przemysław Bluszcz (Szef)
Marcin Czarnik (Lekarz)
Agata Różycka (Sekretarka)
Martyna Byczkowska (Pielęgniarka)
Autor tekstu: Rafał Wojasiński
Reżyseria: Jakub Cuman
Zdjęcia: Adam Palenta
Scenografia: Anna Adamek
Kostiumy: Magdalena Pawłowicz
Montaż: Artur Rej
Muzyka: Jacek Grudzień
Dźwięk: Michał Robaczewski, Aleksandra Pniak, Katarzyna Figat
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 42'23" / Rok produkcji: 2017



DZIELNI CHŁOPCY

Sztuka o środowisku polskich kibiców piłki nożnej napisana przez młodą legnicką aktorkę w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W jej powstaniu wspomogli autorkę autentyczni kibice kilku piłkarskich klubów. W wyniku wielu rozmów pozwalających autorce poznać osobiste historie bohaterów, ich motywacje i wyznawaną hierarchię wartości, powstał ciekawy, nie pozbawiony ironii, ale pisany z życzliwością, portret zbiorowy środowiska, niejednoznaczny i daleki od obiegowych ocen i stereotypów.

Występują:
Dobromir Dymecki (Krzyś)
Tomasz Schuchardt (Olaf)
Paulina Gałązka (Izaura)
Piotr Ligienza (Władek)
Mateusz Więcławek (Radek)
Małgorzata Zawadzka (Piękna Pani z Telewizji)
Katarzyna Gniewskowska (Matka Bezradna)
Oriana Soika (Żanetka)
Michał Czernecki (Policjant)
Tomasz Kocuj (Paweł)
Radomir Respondek (Jarek)
Jan Jurkowski (Kibic ustabilizowany duchowo i finansowo)
Adam Biedrzycki (Pan Kandydat)
Łukasz Borkowski (Piłkarz)
Anna Siek (Lektorka)
Autorka tekstu: Magdalena Drab
Reżyseria: Szymon Waćkowski
Zdjęcia: Janusz Szymański
Scenografia: Karolina Fandrejewska
Kostiumy: Emilia Czartoryska
Montaż: Jakub Motylewski
Muzyka: Barbara Derlak, Tomasz Waldowski
Dźwięk: Michał Robaczewski, Tomasz Wieczorek
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 55'32" / Rok produkcji: 2017



SPRAWA RITY G.

Zaadaptowana dla potrzeb Teatroteki sztuka Jolanty Janiczak, nosząca w oryginale tytuł „Sprawa Gorgonowej”. Głośny proces Rity Gorgonowej z lat trzydziestych XX wieku stał się dla autorki, a potem dla reżyserki spektaklu, jedynie pretekstem dla stworzenia odrębnej, całkowicie autonomicznej wizji artystycznej. Sztuka napisana językiem dalekim od potocznego nie jest rekonstrukcją toczącego się śledztwa w poszlakowej sprawie o zabójstwo, choć występujące w niej postaci mają swoje pierwowzory w rzeczywistości. Tematem głównym nie jest popełniona zbrodnia i dochodzenie do prawdy. Długotrwały proces staje się faktem medialnym, który zaczyna funkcjonować samoistnie i służy jedynie podtrzymaniu sensacji dla potrzeb tworzonego wokół tego faktu showbiznesu.

Występują:
Monika Buchowiec (Rita Gorgonowa)
Martyna Byczkowska (Lusia Zarembianka)
Kacper Olszewski (Staś Zaremba)
Marcin Czarnik (Henryk Zaremba)
Izabela Dąbrowska (Elżbieta matka zamknięta)
Michał Bieliński (Detektyw)
Andrzej Blumenfeld (Sędzia)
Mirosław Zbrojewicz (Amerykański producent)
Aleksandra Bożek (Stanisława Temida P.)
Autorka tekstu: Jolanta Janiczak
Reżyseria: Daria Kopiec
Zdjęcia: Piotr Chodura
Scenografia: Anna Wunderlich
Kostiumy: Patrycja Fitzet
Montaż: Monika Sirojc P.S.M.
Muzyka: Kamil Pater
Dźwięk: Aleksandra Pniak, Agata Chodyra
Choreografia: Aneta Jankowska
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 54'26" / Rok produkcji: 2017



GARDENIA

Portret czterech kobiet z jednej krakowskiej rodziny. Historia matki, córki, wnuczki i prawnuczki, które oprócz więzów krwi łączy coś jeszcze – alkoholowy nałóg. Temat przekazywanych w sztafecie pokoleń uzależnień posłużył autorce do stworzenia obrazu społeczeństwa od lat trzydziestych XX wieku do dnia dzisiejszego. To sztuka nie tylko o społecznej pladze alkoholizmu. To okrutne w swym realizmie zaprzeczenie romantycznej wizji kobiety jako bogini ogniska domowego i strażniczki narodowych wartości. W realizacji Wojciecha Urbańskiego autorka, Elżbieta Chowaniec, występuje jako jedna z postaci dramatu.

Występują:
Aneta Todorczuk-Perchuć (Kobieta I)
Agnieszka Przepiórska (Kobieta II)
Magdalena Górska (Kobieta III)
Hanna Konarowska (Kobieta IV)
Elżbieta Chowaniec (Autorka)
Autorka tekstu: Elżbieta Chowaniec
Reżyseria: Wojciech Urbański
Zdjęcia: Michał Gościk
Scenografia i kostiumy: Ewa Gdowiok
Montaż: Jakub Motylewski
Muzyka: Natalia Babińska
Dźwięk: Aleksandra Pniak, Michał Robaczewski, Aleksander Musiałowski
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 47'12" / Rok produkcji: 2017



DZIECKO

Sztuka napisana na konkurs „Strefy Kontaktu 2016” organizowany przez Teatr Współczesny we Wrocławiu to dramaturgiczny debiut szczecińskiej pisarki nominowanej do nagrody Nike. Opisuje kwestie dotychczas niepodejmowane przez najnowszą dramaturgię w Polsce. Bohaterami tej oryginalnej sztuki jest młode małżeństwo. Marta i Marek, nie mogąc zostać rodzicami biologicznymi, rozpoczynają procedurę adopcyjną. A jednak nie jest to tekst publicystyczno-interwencyjny obnażający działanie opiekuńczych i prawnych instytucji oraz ludzi pośredniczących w procesie uzyskania praw rodzicielskich. To przede wszystkim sztuka o uczuciach dwojga kochających się ludzi, których przerasta sytuacja, w jakiej się znaleźli. To dramat o miłości wystawionej na ciężką próbę.

Występują:
Magdalena Czerwińska (Marta)
Marcin Bosak (Marek)
Ewa Skibińska (Urzędniczka)
Aleksandra Justa (Pielęgniarka)
Mirosław Baka (Pijak)
Małgorzata Klara (Koleżanka terapeutka)
Michał Majnicz (Kolega)
Mariusz Ostrowski (Misiek)
Grażyna Rogowska (Urzędniczka?II)
Piotr Tołoczko (Mężczyzna)
Agata Pruchniewska (Kobieta)
Wiktoria Raczyńska, Idalia Krzysztofek, Krzysztof Dąbrowski, Franciszek Szymański (Dzieci)
Autorka tekstu: Inga Iwasiów
Reżyseria: Barbara Białowąs
Zdjęcia: Adam Palenta
Scenografia: Anna Wunderlich
Kostiumy: Agata Culak
Montaż: Bartosz Pietras
Muzyka: Marcin Lenarczyk, Karol Tyciński
Dźwięk: Michał Robaczewski, Agata Chodyra
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 44'53" / Rok produkcji: 2017



CICHA NOC

To nie pierwsza sztuka, którą napisały pod pseudonimem siostry – Monika Muskała (tłumaczka) i Gabriela Muskała (aktorka). Podobnie jak w poprzednich dramatach tej spółki autorskiej, w centrum zainteresowania mamy wielopokoleniową polską rodzinę z matką w roli głównej i pamięcią oraz pamiętaniem w tle. Akcja sztuki rozgrywa się dzień przed oraz w Wigilię Bożego Narodzenia. I choć wszyscy bohaterowie oczekują nadchodzących Świąt, wiedzą, że jak co roku ich rodzinne spotkanie wywoła serię niechcianych, często bolesnych wspomnień związanych z miejscem pochodzenia rodziny, z tragedią, jaka przed laty spotkała rodzinę ze strony Ukraińców.

Występują:
Sławomira Łozińska (Marylka)
Dariusz Siastacz (Józek)
Anna Januszewska (Magda)
Zygmunt Malanowicz (Roman)
Tomira Kowalik (Mama)
Karina Krzywicka (Ciocia)
Zdzisław Wardejn (Wujek)
Autor tekstu: Amanita Muskaria
Reżyseria: Paweł Paszta
Zdjęcia: Jakub Burakiewicz
Scenografia i kostiumy: Aleksadra Szempruch
Montaż: Jakub Motylewski
Muzyka: Tomasz Opałka
Dźwięk: Joanna Napieralska
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 44'53" / Rok produkcji: 2017



ZAKŁAD KARNY – O STÓWĘ

Przewrotna groteska o zakładzie karnym, który staje się azylem wolności. Bohater odwiedzający w więzieniu swego brata, stopniowo odkrywa tajemnicę tego dziwnego miejsca. Okazuje się, że przebywający tam skazani to ludzie, którzy dobrowolnie wybrali pobyt w odosobnieniu. Obowiązujący regulamin i organizowane zajęcia resocjalizacyjne dają im poczucie sensu i porządku, których na próżno szukać w rzeczywistości poza murami. Zaś izolacja od trudów życia codziennego z jego aspektami ekonomicznymi i politycznymi pozwala odzyskać wewnętrzny spokój i poczucie wolności. Czy jednak ta utopijna wizja zaprogramowanej i narzuconej „wolności” nie staje się w rzeczywistości jeszcze jedną formą społecznego ucisku? Sztuka zdobyła III nagrodę w konkursie Stowarzyszenia Autorów ZAiKS i WFDiF na utwór dramatyczny dla Teatroteki.

Występują:
Bartłomiej Firlet (Narrator)
Aldona Jankowska (Matka)
Philippe Tłokiński (Brat)
Antoni Ostrouch (Naczelnik)
Adam Biedrzycki (Strażnik)
Włodzimierz Press (Staruszek 1)
Krzysztof Strużycki (Staruszek 2)
Michał Breitenwald (Staruszek 3)
Andrzej Glazer (Bibliotekarz)
Krzysztof Krupiński (Kaowiec)
Tomira Kowalik (Sąsiadka)
Elżbieta Romanowska (Pielęgniarka)
Autorka tekstu: Marta Guśniowska
Reżyseria: Piotr Kurzawa
Zdjęcia: Łukasz Gutt P.S.C.
Scenografia: Ewa Gdowiok
Kostiumy: Zofia Ufnalewska
, Montaż: Jakub Motylewski
Muzyka: Paweł Szamburski
Dźwięk: Aleksandra Pniak, Michał Robaczewski, Tomasz Wieczorek
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 53'42" / Rok produkcji: 2017



SPALENIE JOANNY

Tematem sztuki, która została wyróżniona w konkursie Stowarzyszenia Autorów ZAiKS i WFDiF, są nieprawidłowości i oszustwa związane z reprywatyzacją gruntów i kamienic warszawskich. Sztuka, pisana zanim temat ten trafił na pierwsze strony gazet i ruszyły procesy, nie jest jednak dramatem realistycznym, choć ukazuje brutalne metody działania oszustów i krzywdę usuniętych lokatorów. Sztuka napisana jest w poetyce dramatu romantycznego, a gorący dziś temat „dzikiej” reprywatyzacji gruntów i nieruchomości ujęty został w formę literackiej przypowieści z elementami groteski. Powracający wątek „cofania historii” i „naprawiania krzywd” pojawia się w spektaklu jako temat uniwersalny, wykraczający daleko poza sprawę samej reprywatyzacji.

Występują:
Jadwiga Jankowska-Cieślak (Helena)
Anna Kłos-Kleszczewska (Joanna)
Krzysztof Ogłoza (Mężczyzna w fularze)
Henryk Niebudek (Urzędnik ratusza)
Dobromir Dymecki (Mecenas)
Piotr Ligienza (Pracownik korporacji)
Agnieszka Roszkowska (Kobieta bez historii)
Klara Bielawka (Pani w czarnych koronkach)
Anna Gorajska (Pani w woalce)
Dawid Lipiński (Powstaniec styczniowy)
Autor tekstu: Magdalena Miecznicka
Reżyseria: Agata Baumgart
Zdjęcia: Szymon Kluz
Scenografia i kostiumy: Dominika Olszowy
Montaż: Tomasz Ciesielski P.S.M.
Muzyka: Damian Pielka
Dźwięk: Michał Robaczewski, Michał Truong, Tomasz Wieczorek
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 50'50" / Rok produkcji: 2017



MISS HIV

Akcja sztuki zainspirowana autentycznymi wyborami Miss HIV w Botswanie może rozgrywać się wszędzie. Konkurs opisany w sztuce ma formę rozrywkowego show. Reżyser Krzysztof Czeczot w swej realizacji jeszcze dobitniej akcentuje medialny charakter tego widowiska, z premedytacją obnażając kulisy telewizyjnego programu, w którym kamery widzą wszystko, bo wszystko jest tu na sprzedaż – prywatność, intymność, zagubienie i nieprzewidywalność zachowań bohaterek.
Kandydatki do tytułu Miss HIV poznajemy bezpośrednio przed finałową rozgrywką konkursową, którą transmituje na żywo telewizja. Imprezę prowadzi aktor, konferansjer przebierający się w coraz to dziwniejsze, bezsensowne kostiumy. To on ma zrobić wszystko, żeby maksymalnie zwiększyć oglądalność. Nic więc dziwnego, że w swym występie posunie się do wszystkiego: prowokacji, manipulacji, obnażenia najbardziej skrytych tajemnic uczestniczek konkursu. Jednak i one zdają się rozumieć, na czym ta gra polega. Na zdobyciu aplauzu i uznania wielomilionowej publiczności. Każda z kandydatek ma swoją historię i swoje oczekiwania związane z ewentualnym zwycięstwem. Prawdziwe historie czterech kobiet – banalne, przerażające, zwyczajne czy szokujące poznajemy w pierwszej części sztuki. Część druga to konkursowy występ kandydatek, w którym uciekać się one będą do różnych sposobów osiągnięcia wymarzonego zwycięstwa.

Występują:
Adam Woronowicz (Rafael)
Dorota Kolak (Urszula)
Katarzyna Warnke (Klara)
Olga Bołądź (Irina)
Anna Próchniak (Julia)
Miłogost Reczek (Głos)
Autor sztuki: Maciej Kowalewski
, Reżyseria: Krzysztof Czeczot
, Producent: Włodzimierz Niderhaus
Zdjęcia: Łukasz Gutt P.S.C.
Scenografia: Wojciech Stefaniak
Kostiumy: Wanda Kowalska
Muzyka: Adam Walicki
Montaż: Jakub Motylewski
Dźwięk: Michał Robaczewski, Tomasz Wieczorek
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko

Czas: 64 min. / Rok produkcji: 2015



ODKRYCIE EUROPY

Bohaterkami tej postdramatycznej sztuki są trzy kobiety w różnym wieku, które czekają na przybycie mężczyzny. Z rozmowy, którą toczą, można przypuszczać, że były kolejno jego kochankami. Właściwie nic się nie dzieje, postaci dialogują ze sobą, czasem monologują do widza (kamery) i… czekają na kogoś, kto nie przychodzi. „Sytuacja jak u Becketta” – komentuje jedna z nich i staje się jasne, że autor prowadzi tu żartobliwą grę z konwencją teatralną, nawiązując ostentacyjnie do poetyki „Czekając na Godota”. To zresztą nie jedyna gra literacka, z jaką mamy do czynienia w tej sztuce. Imiona kobiet: Maria, Pinta i Nina (nazwy okrętów Kolumba), a także imię mężczyzny, na którego czekają – Krzysztof, są wyraźnym sygnałem, że nie mamy tu do czynienia wyłącznie z pogawędką porzuconych kobiet o relacjach męsko-damskich. To raczej teatralny, pełen literackiej metafory, ironii i dowcipu dyskurs m.in. o miejscu Europy i Europejczyków we współczesnym świecie.
Sztuka Beniamina Marii Bukowskiego (ur. 1991) otrzymała II nagrodę w konkursie zamkniętym na utwór dramatyczny dla Teatroteki rozpisanym w 2016 roku przez WFDiF oraz Stowarzyszenie Autorów ZAiKS. Jest to pierwsza realizacja tekstu pochodzącego z tego konkursu.

Występują:
Katarzyna Herman (Maria)
Katarzyna Warnke (Pinta)
Katarzyna Maciąg (Nina)
Piotr Grabowski (Krzysztof)
Autor tekstu: Beniamin Maria Bukowski
Reżyseria: Jagoda Madej
Zdjęcia: Wojciech Suleżycki
Scenografia: Kazimierz Madej
Kostiumy: Paulina Polończyk
Muzyka: Aleksander Brzeziński
Montaż: Janusz Dworzaczek
Dźwięk: Leszek Freund, Michał Robaczewski
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Konsultacja programowa: Zenon Butkiewicz
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko
Producent: Włodzimierz Niderhaus

Czas: 39'57" / Rok produkcji: 2016



CZŁOWIEK BEZ TWARZY

Tytułowym „człowiekiem bez twarzy” jest bohater tej czarnej komedii Rafał, który zdaje się wyznawać w życiu jedną zasadę – spełnia oczekiwania innych wobec swojej osoby i oszukuje wszystkich dokoła. Uwodzi pracownicę banku, w którym pragnie zaciągnąć duży kredyt dla swej firmy, tylko dlatego że wyczuwa, że ta tego pragnie. Oszukuje żonę, a gdy ta odkrywa jego zdradę –stara się ratować swe małżeństwo tylko dlatego że tak wypada. Niezmiennie posługuje się kłamstwem także w działalności biznesowej – prowadzi firmę sprzedającą przez internet buble zamiast markowych towarów, bo uważa, że klienci chcą być oszukiwani, płacąc połowę ceny i wierząc, że kupują pełnowartościowy produkt. I wszystko może trwałoby nadal na niezmiennych zasadach, gdyby nie pojawiła się pewna niewygodna okoliczność: ciało Rafała buntuje się i bohater mdleje zawsze wtedy, gdy… kłamie. Ta przypadłość staje się z jednej strony źródłem komicznych sytuacji, z drugiej jednak skłania bohatera do refleksji nad swym dotychczasowym, opartym na kłamstwie życiem.?

Występują:
Sambor Czarnota (Rafał)
Marzena Bergmann (Monika)
Marta Chyczewska (Bianka)
Zbigniew Zamachowski (Autorytet)
Filip Bobek (Kelner)
Sebastian Stankiewicz (Piotr)
Sylwia Karczmarczyk (Śmierć)
Przemysław Wasilkowski (Człowiek Bez Twarzy)
Autor tekstu i reżyser: Andrzej Bartnikowski
Producent: Włodzimierz Niderhaus
Zdjęcia: Arek Tomiak P.S.C.
Muzyka: Marcin Rumiński
Scenografia: Paweł Walicki
Kostiumy: Dominika Gebel
Montaż: Jakub Motylewski
Dźwięk: Michał Robaczewski, Tomasz Wieczorek
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko

Czas: 65 min. 32 sek. / Rok produkcji: 2015



CUKIER STANIK

Tytułowy „Cukier Stanik” to nazwa rodzinnej pracowni gorseciarskiej. Do Dawida Cukiera po ręcznie robione staniki przez wiele lat w PRL przychodziły zarówno żony towarzyszy, jak i gwiazdy estrady. Ale dziś w warsztacie na Lesznie brak klientek, bo wszystkie wolą tanie, choć tandetne wyroby chińskie. Starzejący się mistrz krawiecki i jego siostra, właściciele pracowni gorseciarskiej „Cukier Stanik” dywersyjnymi metodami podejmują walkę z konkurencją chińskich biustonoszy. „Don Kiszoci młodego kapitalizmu” zetrą się z Supermarketem reprezentowanym przez szefową ochrony – Babę Kapo.
Sztuka Zyty Rudzkiej to zabawna, ciepła i nostalgiczna opowieść o ludziach, którzy rzucają wyzwanie światu tandety i tanich, bo tanio produkowanych przedmiotów. Pracownia staników Dawida Cukiera to, w dobie tanich produktów sprowadzanych z Azji, wydawałoby się – przeżytek. Jednak ludzie, którzy z różnych powodów postanawiają wesprzeć starego rzemieślnika, potrafią stworzyć autentyczną wspólnotę, która walczy o zachowanie starego, zapomnianego świata.

Występują:
Krzysztof Stroiński (Dawid Cukier)
Maria Maj (Mira)
Agnieszka Pawełkiewicz (Ślepa)
Piotr Głowacki (Uliczny)
Agnieszka Podsiadlik (Baba Kapo)
Hai Nam Bui Ngoc (Chiński harmonista)
Ewa Bonecka (Miss)
Filip Tłokiński (Uchodźca)
Autorka tekstu: Zyta Rudzka
Reżyseria: Agata Puszcz
Producent: Włodzimierz Niderhaus
Zdjęcia: Arek Tomiak P.S.C.
Scenografia: Paulina Czernek-Banecka
Kostiumy: Aleksandra Staszko
Muzyka: Marcin Macuk
Montaż: Maciej Szydłowski
Dźwięk: Michał Robaczewski, Tomasz Wieczorek
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko

Czas: 51 min 54 s. / Rok produkcji: 2014



NAD

W planie realistycznym śledzimy historię Jakuba. Skazany za zbrodnię, której nie popełnił, po dwudziestu latach wychodzi z więzienia. Ale czy może być wolny? „Wolność to brak tajemnicy”. Jakub poznaje tożsamość jedynego świadka, którego oskarżenia były podstawą skazania… Z rozmów i poetyckich monologów zbudowany zostaje zapis rodzinnego i społecznego dramatu.

Występują:
Eryk Lubos (Jakub)
Henryk Talar (Stary)
Sławomira Łozińska (Mama)
Krzysztof Stroiński (Ojciec)
Anna Terpiłowska (Psycholog)
Andrzej Blumenfeld (Naczelnik więzienia)
Krzysztof Plewako-Szczerbiński (Mężczyzna)
Autor sztuki i reżyseria: Mariusz Bieliński
Producent: Włodzimierz Niderhaus
Zdjęcia: Arek Tomiak P.S.C.
Scenografia: Anna Wunderlich
Kostiumy: Elżbieta Radke
Muzyka: Tomasz Łuc
Montaż: Jakub Motylewski
Dźwięk: Michał Robaczewski, Tomasz Wieczorek
Kierownictwo produkcji: Paweł Mantorski
Redaktor prowadzący: Krzysztof Domagalik
Opieka artystyczna: Maciej Wojtyszko

Czas: 73 min 19 s. / Rok produkcji: 2013

[źródło informacji: http://www.wfdif.pl/pl]


Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do zmian w programie z przyczyn od nich niezależnych.